Georgische wijn is zo gek nog niet.

Georgie is mooi

Waarom is iedereen toch zo verbaasd over ons reisje naar Georgië? Het is echt een prachtig land. Geweldig mooie natuur, aardige en zeer gastvrije mensen en ook nog een wijnland! En het is niet zomaar een wijnland, maar volgens zeggen, het eerste land waar wijn is gemaakt. Al ver voor de Griekse tijd, werd er in het Kaukasusgebied wijn gemaakt.

Onze eerste kennismaking met de Georgische wijn bij ons hostel in Sighnali was overigens wel even schrikken. We kregen heel zoet druivensap met een behoorlijke alcohol smaak. ‘Home made’ zei onze gastheer, ‘free to taste’.  Aha, zo doen de Georgiërs dat hier. Ze brouwen hun eigen drankjes van druifjes die hier volop groeien. De chacha (soort au de vi) was nog erger. Puur alcohol met vleugje sap. Het werd wel een hele gezellige avond.

De volgende dag gaan we op zoek naar een echte wijnboer. We komen bij ‘Pheasant Tears’. Hier spreken ze gelukkig goed Engels. Het is een gezellig lokaal met veel flessen. We proeven 4 verschillende soorten en krijgen uitgebreide uitleg over de traditionele Georgische manier van wijn maken. We proeven zowel de zoete als de droge varianten. Prima wijnen, maar  houden toch meer van de droge wijnen die iets moderner zijn gemaakt dan van de traditionele zoetere versies.

Pheasanttears

De Georgiërs maken nog veel wijn op de traditionele manier in een grote kruik die maanden lang onder de grond wordt bewaard in de kvevri. Deze pot is aan de binnenkant ingesmeerd met bijenwas, zodat hij goed isoleert. Na een fermentatieproces (zonder gist,  met eigen schillen) en gisting in die kruik, scheppen ze de wijn eruit met lange lepels. Ontzettend bewerkelijk en daarom wel heel bijzonder dat dit nog steeds zo gebeurd. Het maakt de wijn wel extra kruidig en geeft een beetje een harsachtig smaakje.

georgische wijnkruik

Later die middag rijden we langs een grote fabriek van Shumi. De deur is open dus we stappen, net als in Frankrijk, gewoon naar binnen. De een groepje mensen zitten flessen in te pakken en wenken ons de fabriek in. Het lijkt een klein familiebedrijf, maar blijkt toch een van de grote exporteurs naar Rusland.  Alle prijzen en certificaten hangen aan de muur.

georgische-wijnfabriek

Er is gelukkig een dame die engels spreekt en ons wil rondleiden in het museum en de wijnkelder. We proeven hier ook verschillen de wijnen, maar die Georgische namen zijn wel lastig te onthouden. Daarom heb ik een spiekbriefje gemaakt , zodat we kunnen onthouden of we met de droge of de zoete, witte of rode wijn te maken hebben.

Rood                                  Wit:
Khvanchkara (zoet)          Alaznis veli (zoet)
Kindzmarauli (zoet)         Alaznini (zoet)
Akhasheni (zoet)             Tvishi (zoet)
Ojaleshi (zoet)                 Tbilisuri (half zoet)
Saperavi (droog)              Manavis mcvane (droog)
Mukuzani (droog)           Rkatsiteli (droog)
Tsinandali (droog)

De droge wijnen zijn best goed. Over het algemeen zijn de rode heel krachtig, kruidig en vol donker fruit. De droge witte wijnen zijn vaak vol tropisch fruit en proef je wat honing of hars. Ook in de droge varianten.

Wil je meer weten over Georgische wijnen.  Er zijn enkele leveranciers in Nederland.  Enkele Pheasant Tears wijnen en ook de Mukuzani van Shumi kun je in Nederland bestellen.

Wie durft ze te proeven?
Laat me weten. Dan organiseer ik een Georgische wijnproeverij!

Advertenties